Trądzik pospolity (acne vulgaris)

Trądzik jest przewlekłą szeroko rozpowszechniona chorobą stanowiąca problem terapeutyczny , psychologiczny i społeczny. Należy do najczęstszych chorób skóry. Rozpoczyna się głównie w okresie pokwitania. Dotyczy przed wszystkim okolic łojotokowych, w 99% przypadków twarzy. Jako choroba dotykająca przede wszystkim pacjentów w młodym wieku, o przewlekłym charakterze wywiera silny negatywny wpływ na aspekty emocjonalne i socjalne funkcjonowania pacjentów. Częstość jej występowania obejmuje ok 70% populacji męskiej, a u kobiet około 40%. U kobiet pierwsze objawy trądziku pojawiają się o 1-2 lata wcześniej, natomiast cięższe przypadki choroby (ok. 15%) dotykają częściej mężczyzn. Kumulacja zachorowań przypada na lata 14-17 u kobiet i 16-19 u mężczyzn. We wczesnym okresie dorosłym częstość występowania spada. Choroba może nawet ustąpić samoistnie. Niekiedy jednak pojawia się dopiero u osób starszych jako tzw. trądzik późny, który nieleczony może się utrzymywać nawet do czwartej dekady życia. Trądzikowi sprzyjają takie czynniki jak:

  • Przerost gruczołów łojowych i nasilony łojotok,
  • Nadmierne rogowacenie przewodów i ujść gruczołów łojowych
  • Występowanie w przewodach łojowych bakterii m.inn. propionibacterium acnes
  • Stan zapalny i odpowiedź immunologiczna
  • Czynniki genetyczne (choroba poligenowa, u 45% chorych jedno z rodziców chorowało na trądzik)
  • Niektóre leki i kosmetyki np.: sterydy, lit, fenytoina, izoniazyd, dziegcie, oleje mineralne,
  • Brak higieny i czystości skóry
  • Zaburzenia hormonalne androgeny zwiększają łojotok
  • Niektóre pokarmy np.: słodycze, czekolada, gluten,

Do najczęstszych objawów trądziku występujących w 99% na twarzy, w 90% na plecach, 70 % przypadków na klatce piersiowej należą:

  • Nasilony łojotok,
  • Wykwity niezapalne, zaskórniki otwarte lub zamknięte,
  • Wykwity zapalne: grudki, krosty, nacieki, guzki, cysty,
  • Zmiany pozapalne: blizny zanikowe, blizny przerosłe, przebarwienia.

W zależności od nasilenia i postaci trądziku leczy się go najczęściej wielopostaciowo: preparatami miejscowymi, ogólnie – preparatami doustnymi oraz stosuje odpowiednio dobraną pielęgnację. W przypadkach najcięższych z dobrymi efektami stosuje się antybiotykoterapię oraz preparaty doustne na bazie izotretinoiny. W leczeniu i zapobieganiu zmianom typu przebarwienia czy blizny doskonale sprawdzają się peelingi medyczne i zabiegi mikrodermabrazji. W leczeniu blizn i przebarwień pomocne są zabiegi laserem erbowo yagowym (Er-Yg) oraz IPL.