Testy płatkowe

Testy płatkowe (inaczej naskórkowe), alergii kontaktowej
na niektóre metale i najczęściej występujące środki chemiczne

Zastosowanie
Niekiedy, na skutek reakcji organizmu na kontakt z substancją drażniącą, pojawiają się i uporczywie się utrzymują zmiany skórne takie jak: zaczerwienienie, łuszczenie się, wyprysk, egzema, często z towarzyszącym uczuciem świądu. Ponieważ zmiany alergiczne mogą pojawiać się z opóźnieniem nawet 24 do 72 godzin od kontaktu, to samodzielna, intuicyjna identyfikacji czynnika alergizującego jest trudna. Oczywistym jest, iż wyeliminowanie ekspozycji pacjenta na kontakt z substancją drażniącą ma podstawowe znaczenie w skutecznym leczeniu zaistniałych dolegliwości. W celu potwierdzenia (lub wykluczenia) występowania alergii na substancje wchodzące w skład wystandaryzowanego panelu przeprowadza się właśnie testy płatkowe alergii kontaktowej. Testy płatkowe są podstawowym narzędziem identyfikacji substancji drażniącej spośród metali, farb leków, składników kosmetyków i chemii gospodarczej oraz substancji o zastosowaniach przemysłowych. Na podstawie badań wyselekcjonowano zestaw 40 substancji i grup substancji najczęściej uczulających w Polsce. Zestaw ten nazwano Polska Wersja Podstawowa 40H.

Badaniu podlega reakcja pacjenta na następujące substancje:
1. Chrom
2. Parafenylenodiamina
3. Tiuramy
4. Neomycyna
5. Kobalt
6. Benzokaina
7. Nikiel
8. Kalafonia
9. Parabeny
10. IPPD N-fenylo-N-izopropylo-4-fenylenodiamina
11. Alkohol lanoliny (alkohol wełny)
12. Merkaptany
13. Żywica epoksydowa, bisfenol A
14. Żywica Myroxylon Pereirae (balsam peruwiański)
15. PTBF Żywica 4-tert-butyloformaldehydowa
16. HEMA Hydroxy etyl metakrylan
17. MX-07 mieszanina zapachowa + Seskwioleninian sorbitanu
18. Budezonide
19. Merkaptobenzotiazol
20. Hydrokortizon
21. Izotiazolinon Kathon CG
22. Metylizotiazolinon
23. Karboxyaldehyd Lural
24. Mieszanka barwników włókienniczych
25. Dibromodicyjanobutan
26. Formaldehyd
27. Sekwioleinian sorbitanu
28. Mieszanka zapachowa II
29. Wazelina
30. Dermatofagoides
31. Imidazolidyno mocznik
32. Etylenodiamina
33. Diadolizynian mocznika
34. DMDM Hydantoina
35. Tiomersal
36. Dimetyloaminopropylamina
37. Żywica para toluensulfonamidu
38. Kit pszczeli
39. Bronopol
40. Quaternium 15

Przygotowanie i przebieg zabiegu
Wykonanie testu, o ile nie występują wymienione poniżej przeciwskazania, nie wymaga od pacjenta wcześniejszego specjalnego przygotowania.
Test polega na naniesieniu na skórę niewielkiej ilości roztworów substancji drażniących na bazie wazeliny na skórę pacjenta, zazwyczaj na plecach i obserwowaniu reakcji. Stężenia są tak dobrane, ażeby były wystarczająco duże dla wywołania reakcji nawet u pacjentów z małą wrażliwością, a na tyle małe, ażeby nie wywołać znaczącego podrażnienia. O nadwrażliwości (alergii) na daną substancję informuje pojawienie się w miejscach aplikacji odczynu zapalnego. Dzięki temu wiadomo, jakiej substancji dany pacjent powinien unikać. W poniższym pliku do pobrania zamieszczono opisy w jakich substancjach można spodziewać się występowania testowanych alergenów.

Plik do pobrania

Obserwacji dokonuje się po 2 i 4 dniach od założenia testu. Z tego względu testy zakładane są w poniedziałki, a odczytów dokonuje się we środę i w piątek – kiedy znany jest ostateczny wynik testu.

W okresie, kiedy założony jest test, należy zwracać szczególną uwagę na wszystko, co może spowodować jego odklejenie się, a tym samym konieczność jego powtórzenia tj.:

  • Miejsce założenia testu powinno być chronione przed wilgocią i potem. Skóra i okolice założenia testu nie mogą zostać zamoczone podczas mycia i kąpieli;
  • Należy unikać wszelkich sytuacji, które powodują nadmierne pocenie się – wzmożonego wysiłku fizycznego i ćwiczeń;
  • Należy powstrzymać się od intensywnego opalania się / korzystania z solarium – albowiem ekspozycja na światło może wpłynąć na wynik testu.

Ponadto testów nie zakłada się podczas:

  • upalnej pogody;
  • antybiotykoterapii – należy odczekać około 2 tygodni od zażycia ostatniej dawki antybiotyku;
  • stosowania leków hamujących odporność komórkową, kortykosterioidów o działaniu miejscowym lub ogólnym. Testy wykonuje się przynajmniej 2 tygodnie od zaprzestania stosowania wyżej wymienionych leków, o czym powinien zadecydować lekarz prowadzący Pacjenta.

Przeciwskazania

  • Skóra pleców zmieniona chorobowo.
  • Zaostrzenie choroby alergicznej.
  • Ostre choroby infekcyjne (gorączka).
  • Choroby z autoagresji oraz nowotwory złośliwe.
  • Zażywanie antybiotyków w ostatnich 2 tygodniach.
  • Zażywanie leków z grupy kortykosteroidów oraz leków hamujących odporność komórkową w ostatnich 2-3 tygodniach.
  • Intensywna ekspozycja na promieniowania UV w ciągu ostatnich 4-6 tygodniach.
  • Ciąża i okres karmienia piersią.

Bezpieczeństwo
Testy wykonuje się na zlecenie lekarza. Zakłada je i dokonuje odczytów doświadczony dermatolog. Z uwagi na niewielkie ilości substancji potencjalnie drażniących oraz nieduży obszar skóry poddawany testom ta forma diagnostyki jest całkowicie bezpieczna.